KONYA - Kulu ilçesinde yaşayan Kürtlerin ekonomik gerekçelerle Avrupa ülkelerine göçü sürüyor. Göç nedeniyle bazı köyler boşaldı.

 

Osmanlı devleti döneminde yaklaşık 400-500 yıl öncesinde Semsûr ve Mereş'ten göçertilerek Konya'ya yerleştirilen Kürtler, kimliklerini korumaya devam etseler de 1950'lilerde "ekonomik nedenlerle" Avrupa'ya başlayan göçe zamanla politik nedenler de eklendi. 1990'ların baskı ortamında, köylerin yakılması, zorunlu göç nedeniyle Konya'ya yerleşenler de aynı yolu izlemeye başladı. Konya'daki Kürt ilçeleri arasında en çok göç veren yerlerin başında gelen Kulu ilçesinde, bazı köylerde neredeyse kimse kalmadı. 

 

'KÖYLER İNSANSIZLAŞIYOR'

 

Yüzyıllar önceki göçle gelenlerin kurduğu Celep köyünde yaşayan ve burada 15 yıldır kahvane işleten Orhan Budakçı, eskiden köyün kalabalık olduğunu ancak her geçen gün nüfusun azaldığını söyledi. Özellikle genç nüfusun kalmadığına değinen Budakçı, "Geriye kalanlar ise yaşlılar onlar da gençler olmayınca kalamıyor. Buraya günde 15-20 kişi geliyor, onlar da bir saat kalmıyorlar. Yazın burası biraz daha iyi oluyor; ama kışın kimse kalmıyor. Burayı açık tutmak artık zarar. Gidenler gelmiyor, öyle olunca burası bu şekilde insansızlaşıyor. Gençlere fırsatını bulduğu gibi yüzünü Avrupa'ya dönüyor" diye konuştu. 

 

'HER GİDEN BİRİNİ GÖTÜRDÜ'

 

Köydeki evlerinin çoğunun boş olduğunu söyleyen Budakçı, "Buradaki evlerin çoğu boş olanların bir kısmında da satılık ilanı görüyorsunuz. Köyün sorunlarıyla ilgilenen kimse de yok. Bu yüzden kimse ne ev yapıyor ne de ev alıyor. Benim ailem 1820-30'da Adıyaman'dan göç etmiş. Burada Erzurum'dan, Maraş'tan birçok yerden insan var. Burada yaşıyorduk. Eskiden iyiydi, okullar doluydu, her yer cıvıl cıvıldı; ama bugün kimse yok. 60'lı yıllardan itibaren burası Avrupa'ya göç ver veriyor. Gidenler maddiyat için gittiler. Nerdeyse 60 yıldır her giden bir başkasını götürdü. Hal öyle olunca kimse kalmadı. Bugün evlerde ya bir kişi ya da iki kişiden fazlası yok" ifadelerini kullandı. 

 

'KİMSE KALMADI'

 

Soyu Konya'ya ilk yerleştirilenler arasında bulunan Celep köyünün sakini Zeliha Ekici, köylerde kimsenin kalmadığını belirterek, "Kimi eğitim için şehir dışına gitti, kimi de Avrupa'ya gitti. Köyümüz eskiden kalabalıktı şimdi yayla gibi oldu. Bu durumu görmek bizler için çok acı. Kimse kalmadı. Benim 4 çocuğum yurt dışında. Torunlarım var, onları da tatilden tatile görebiliyoruz" diye konuştu.

 

DÖNÜŞLER DE VAR

 

Köy sakinlerinden Ethem Ekici ise yurtdışında yaşandıktan sonra tekrar köye dönelerden biri. Ethem Ekici, "Burada dünyaya geldim. Bir süre ben de Avrupa'da kaldım; ama orada yaşayamayıp geri döndüm. Burada kimsenin kalması zor; ama memleketinde olmak o zorluğu, sorunları hafifletiyor" dedi.

 

'İRDELENMESİ GEREKEN BİR DURUM'

 

Köylülerden Muhammed Çiftçi, "Gidişlerin temelinde ekonomik problemler vardı. 60'lı yıllarda insanımız yurtdışına çıkarken; bir ev, araba hayaliyle gittiler. Ciddi bir sorun, irdelenmesi gereken bir şey. Bilmedikleri bir toplum, bilmedikleri bir dil, bilmedikleri bir iklime hangi şartlarda gidildi. Tartışılması, düşünülmesi, analiz edilmesi gereken bir durum. Yani neden bu derece bilmedikleri bir ortama, bir toplum gitme gereği duymuşlar? Temelinde ekonomi var. Ekonomik ciddi bir problemdi. Gidilmesi gerekiyordu ve gidildi" şeklinde konuştu. 

 

Mêrdin'de 90'lı yıllarda köyleri yakılıp Konya'ya göç ederek Celep köyüne yerleşenlerden Süleyman Ekinci, "Mardin'in Dargeçit ilçesine bağlı Xirbe Keryanê köyündenim. Köyümüz yakıldı, buraya geldik. Köyümüzde kimse kalmadı, herkes Avrupa'ya gitti, köyde genç kalmadı. Toplamdan 10 kişi kalmadı köyde. 90'lı yıllarda köyümüz yakıldığı için şuan istesek bile Mardin'e evimize gidemiyoruz. Köyümüz tamamen yakıldığı için su yok elektrik yok yıkık bir halde. Mardin'de köyümüz yakıldı, buraya gelmek zorunda kaldık, buradan da ekonomik nedenlerden Avrupa'ya göç etmek zorunda kaldık. Köyümüzde yakıldığı için şu an oraya da gidemiyoruz" diye belirtti.